Sztuka książki
Książka należy do dóbr cywilizacyjnych. Zarówno jej oprawa, jak i sposób wydania, mogą stanowić dzieło sztuki. Przez wieki udoskonalano sposoby zdobnictwa i wydawania książek. Związane było to z grafiką, ilustracjami, papierem, wzornictwem. W przypadku sztuki nie można mówić jedynie o poszczególnych elementach – wszystkie one muszą współgrać ze sobą. Wydawanie pięknych książek nie jest domeną współczesności, a czasów dawno minionych, jeszcze przed wynalezieniem druku, kiedy to wykonywano rękodzieła. Książki były ręcznie pisane i kopiowane, do tego posiadały odrębne ilustracje, które same w sobie były prawdziwymi dziełami. Każdy pojedynczy egzemplarz był bardzo mocno związany ze swoim wytwórcą. Tak wydawano książki jeszcze do XVII wieku, mimo iż druk już istniał. Wciąż wiele osób ceniło pozycje ręcznie inkrustowane. W drukowanych pozycjach często aby nie zmarnować raz użytych grafik, załączano je do innych pozycji, ewentualnie stosując drobne zmiany. Wraz z postępem technik druku i umasowienia produkcji można zauważyć powolny upadek książki. Stosowano coraz gorszy papier, często odbitki były mało czytelne, nie używano zdobień. Związane było to również z upowszechnieniem się taniej literatury brukowej. Książka stała się przez to tania i szeroko dostępna, zubożyło to jednak jej artystyczny kształt. Jej odrodzenie nastąpiło w XIX wieku i związane było z grupą malarzy prerafaelitów, którzy postawili przywrócić książce jej dawny status jako dzieła sztuki nie tylko ze względu na treść, ale również sposób wydania.